Kultura. Możliwość.
Działanie.

Naszym priorytetem jest promowanie literatury wysokoartystycznej i wspieranie najwartościowszych poszukiwań badawczych z zakresu humanistyki. Dowiedz się o nas więcej.

  • AutorAnna Sobieska
  • TytułDzieci Hagar. Literackie wizerunki Romów/Cyganów
  • SeriaŻywa Humanistyka
  • ISBN978-83-942909-0-0
  • Rok wydania2015
  • OprawaMiękka
  • Format130x208 mm
  • Liczba stron326

Książka niniejsza, próbująca zrekonstruować literackie reprezentacje Romów, romską imagologię w jej wersji typowej dla literatur Europy Wschodniej i Środkowo-Wschodniej, chciałaby być – choćby małym – krokiem w kierunku uzupełnienia tzw. Gypsy studies, studiów cieszących się obecnie w humanistyce światowej ogromnym zainteresowaniem, lecz skoncentrowanych głównie na badaniu literatur zachodnich, przede wszystkim angielskiej, hiszpańskiej i niemieckiej. W Dzieciach Hagar przeplatają się stąd nieustannie dwa wątki. Pierwszy z nich dotyczy studiów nad specyfiką tematu cygańskiego w literaturze polskiej, drugi – analogicznych badań na materiale literatury rosyjskiej. Przykłady romskiej imagologii grupują się tu wokół trzech zasadniczych problemów: mitu przestępczego, mitu muzycznego i mitu erotycznego. Zdemonizowany obraz Cygana jako złodzieja i porywacza dzieci, zniekształcony kliszami orientalizacji wizerunek Cyganki i wyidealizowany obraz Cygana-wolnego muzykanta zdają się realizacjami trzech – chyba najistotniejszych – modeli deformacji związanych z obserwacją świata społeczności romskiej, naznaczających polskie i rosyjskie świadectwa literackie od czasów najdawniejszych aż po czasy współczesne.

Recenzje

Taka książka musiała powstać. Dzieci Hagar Anny Sobieskiej to wspaniała opowieść o kulturze, która chociaż bliska jest nam całkowicie nieznana.

Angelus.com.pl

Lektura Dzieci Hagar prowokuje do dyskusji, czy rzeczywiście mamy do czynienia z "fatamorganą" w odniesieniu do literackich kreacji Cyganów, czy też w tej fikcjonalnej projekcji kryją się elementy weryzmu oraz prawdopodobieństwa. Przeprowadzenie badań porównawczych na szerszą skalę być może pozwoliłoby na dostrzeżenie cech specyficznych kreowania mniejszości etnicznej na terenach Europy Środkowo-Wschodniej. Na drodze do pełnego rozpoznania tego obrazu Anna Sobieska poczyniła spory krok, ujawniając chociażby ważkość ideałów cygańskich dla rosyjskiej myśli filozoficznej.

Piotr Borek, Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Cultura
  • W <i>Głośnych historiach</i> zmyślenie goni zmyślenie, a szaleńczych pomysłów jest tyle, że śmiało wystarczyłoby ich na kilka wielkich powieści
  • <i>Adam Kłakocki i jego cienie</i> to przede wszystkim genialna przypowieść o przemijaniu i śmierci w białoruskich dekoracjach
  • <i>Ludzie szukają szczęścia...</i> dałoby się uznać za powieść stawiającą diagnozę współczesności
  • <i>Kto to jest ten Jan Olik?</i> przypomina bardzo Gombrowicza. Językiem - impulsywnym, niespokojnym, szyderczym - i ideą
  • Wiersze Bratkowskiego noszą w sobie niepowtarzalną energię, łączą potrzebę zaangażowania społecznego z prywatną refleksją
  • <i>Staś i Weronika</i> - tak mądrej i świetnie napisanej książki dla dzieci dawno nie czytałam
  • <i>To drugie światło</i> - tom to niecodzienny, zjawiskowy, do wielokrotnego czytania, smakowania i przytaczania
  • Karatkiewicz wyprzedził nie tylko Umberto Eco. W swojej antyewangelii pisze w taki sposób, że robi się i straszno, i śmieszno
  • Utwory Ratonia to krzyk rozpaczy i beznadziejność w szukaniu odzewu, który nigdy nie nadejdzie
  • <i>Rozmowa ze Spinozą</i> to błyskotliwa powieść młodego pisarza z Macedonii. To gotowy scenariusz filmowy
  • <i>Czasy kóz</i> to parabola bałkańskich losów. Trafna metafora, lecz także przepowiednia przyszłej tragedii półwyspu