Kultura. Możliwość.
Działanie.

Naszym priorytetem jest promowanie literatury wysokoartystycznej i wspieranie najwartościowszych poszukiwań badawczych z zakresu humanistyki. Dowiedz się o nas więcej.

  • AutorKazimierz Ratoń
  • TytułPoezje
  • OpracowanieJan Z. Brudnicki
  • ISBN83-917228-0-5
  • Rok wydania2002
  • OprawaTwarda
  • Format140x210 mm
  • Liczba stron344

Pierwsze wydanie poezji zebranych Kazimierza Ratonia. Na tom składa się kanon utworów poety ogłoszonych w książkach, w almanachach i na łamach czasopism oraz cała jego spuścizna rękopiśmienna, w tym - kilka wierszy nigdy wcześniej niepublikowanych.

Recenzje

Kiedy dziś sięgniemy po wiersze Ratonia, jednych utwierdzi on w lękach, innych - o paradoksie - podbuduje w ich harcie ducha.

Dorota Jovanka Ćirlić, Gazeta Wyborcza

Poezje te nie są lekturą łatwą, ale cierpliwemu czytelnikowi, który wedrze się do tego ogarniętego chaosem umierania świata, objawi się jakaś nowa jakość bytu.

Jakub Beczek, Nowe Książki

Dzięki temu wydaniu mamy wgląd w cierpienie i myślenie jednego ze współczesnych poetów przeklętych, ale też stajemy wobec pytań - pytań zadawanych z samego dna ludzkiego upadku, upokorzenia, bólu - które raz jeszcze każą nam przemyśleć samą istotę naszego egzystencjalnego statusu.

Grzegorz Kociuba, Pobocza

Wiersze [Ratonia], czasami tylko kilka słów to przekazy z tamtej strony.

Jarosław Czech, Portret

Dużo jest w jego wierszach okrucieństwa, brzydoty, rozkładu. Sporo oskarżeń - wobec Boga i wobec ludzi. Ratoń podobno nie skarżył się w rozmowach, był elokwentny i ciekawy świata. Tym mocniej brzmią w tym kontekście jego wiersze, tym prawdziwszy dokument stanowią.

Sabina Bauman, Uniwersytet Kulturalny
  • W <i>Głośnych historiach</i> zmyślenie goni zmyślenie, a szaleńczych pomysłów jest tyle, że śmiało wystarczyłoby ich na kilka wielkich powieści
  • <i>Adam Kłakocki i jego cienie</i> to przede wszystkim genialna przypowieść o przemijaniu i śmierci w białoruskich dekoracjach
  • <i>Ludzie szukają szczęścia...</i> dałoby się uznać za powieść stawiającą diagnozę współczesności
  • <i>Kto to jest ten Jan Olik?</i> przypomina bardzo Gombrowicza. Językiem - impulsywnym, niespokojnym, szyderczym - i ideą
  • Wiersze Bratkowskiego noszą w sobie niepowtarzalną energię, łączą potrzebę zaangażowania społecznego z prywatną refleksją
  • <i>Staś i Weronika</i> - tak mądrej i świetnie napisanej książki dla dzieci dawno nie czytałam
  • <i>To drugie światło</i> - tom to niecodzienny, zjawiskowy, do wielokrotnego czytania, smakowania i przytaczania
  • Karatkiewicz wyprzedził nie tylko Umberto Eco. W swojej antyewangelii pisze w taki sposób, że robi się i straszno, i śmieszno
  • Utwory Ratonia to krzyk rozpaczy i beznadziejność w szukaniu odzewu, który nigdy nie nadejdzie
  • <i>Rozmowa ze Spinozą</i> to błyskotliwa powieść młodego pisarza z Macedonii. To gotowy scenariusz filmowy
  • <i>Czasy kóz</i> to parabola bałkańskich losów. Trafna metafora, lecz także przepowiednia przyszłej tragedii półwyspu